در دنیای رو به پیشرفت امروز تأمین انرژی برای صنایع مختلف و زندگی روزمره از اهمیت بسزایی برخوردار است و از آنجا که منابع انرژی های فسیلی محدودند، لذا بحث تأمین انرژی از منابع تجدید پذیر همچون انرژی آب، باد، زمین گرمایی و انرژی خورشیدی از دو جهت مورد توجه قرار گرفته است؛ اول اینکه منابع اینگونه انرژی ها، نامحدود و پایدار است و دیگر اینکه تأمین انرژی از این منابع گامی است مثبت در راستای کمک به حفظ و احیای محیط زیست.
نیروگاه انرژی خورشیدی (solar power plant ) تبدیل انرژی از نور خورشید به برق را انجام می دهد، یا به طور مستقیم با استفاده از فتوولتائیک (PV)، به طور غیر مستقیم با استفاده از انرژی خورشیدی متمرکز، و یا ترکیبی از آن می باشد. سیستم های انرژی خورشیدی متمرکز از لنزها یا آینه ها و سیستم های ردیابی استفاده می کنند تا یک منطقه بزرگ نور خورشید را به یک پرتو کوچک متمرکز کنند. سلول های فوتوولتائیک با استفاده از اثر فتوولتائیک نور را به جریان برق تبدیل می کنند.
انرژی خورشیدی فتوولتائیک با تبدیل نور خورشید به الکتریسیته با استفاده از فناوری مبتنی بر اثر فوتوالکتریک به دست میآید. این سیستم تابش نور خورشید را به برق قابل استفاده تبدیل میکند و بهطور معمول به کمک پنلهای خورشیدی فعالیت میکند. پنلهای خورشیدی از سلولهایی تشکیل شده که از لایههایی از مواد نیمه رسانا ساخته شدهاند، در نتیجه هنگامی که نور به آن میتابد، جریان الکتریسیته ایجاد میشود.
در حالی که برق بیشتری در روزهای آفتابی تولید میشود، سلولها برای کار به نور مستقیم خورشید نیاز ندارند و اغلب میتوان از الکتریسیته آنها بهعنوان برق مستقل استفاده کرد، زیرا میتوانند برق موردنیاز برای پارکومترها، فرستندههای رادیویی و تلفنهای اضطراری را تأمین کنند. چین، ایالات متحده، آلمان، ژاپن، ایتالیا و هند دارای بزرگترین ظرفیت پنلهای خورشیدی در جهان هستند.
